DAVID BOWIE - The Singles Story:The Early Years 1964 - 1965

Θα επιχειρήσουμε μια αναδρομή στην μουσική διαδρομή του David Bowie μέσα από τα singles που κυκλοφόρησε από τα πρώτα του βήματα μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 70.
Ο David Jones ξεκινά την καριέρα του ως μουσικός από την ηλικία των 15 χρονών το 1962 όταν συμμετέχει στους Kon-rads, μια σχολική μπάντα που έπαιζε επί το πλείστον rock'n'roll και soul διασκευές, παίζοντας σαξόφωνο. Το καλοκαίρι του 1963 ηχογραφεί με το συγκρότημα το "I Never Dreamed" το οποίο απέρριψε η Decca και λίγο πιο μετά αποχωρεί. Ο David σχηματίζει ένα rythm and blues σχήμα, τους King Bees στο οποίο έχει τη θέση του τραγουδιστή αυτή τη φορά.
Με την πολύτιμη συνδρομή του πατέρα του η πρώτη κυκλοφορία του γκρουπ δεν αργεί.

- Lisa Jane / bside Louie Louie Go Home  Vocalion Pop 1964 

Το σινγκλ κυκλοφορεί ως Davie Jones with The King Bees τον Ιούνιο του 1964, δεν είχε την προσδοκώμενη από τον David επιτυχία,  αξίζει όμως να αναφερθούμε στις λεπτομέρειες που οδήγησαν σ'αυτή την κυκλοφορία. Ο David στέλνει μια επιστολή, ζητώντας χρηματοδότηση για την μπάντα του, από έναν από τους πλουσιότερους και γνωστούς Βρετανούς επιχειρηματίες τον John Bloom. Ο Bloom εντυπωσιασμένους από τον τρόπο που ο νεαρός μουσικός του εξέφρασε το αίτημα του για οικονομική βοήθεια αποφασίζει να ζητήσει από τον φίλο του Leslie Conn στέλεχος της μουσικής βιομηχανίας να αναλάβει την καθοδήγηση του συγκροτήματος. Δίνει επίσης 400 λίρες ως πρώτη βοήθεια και ο Conn, εντυπωσιασμένος από την προσωπικότητα του νεαρού τραγουδιστή, κλείνει δισκογραφικό συμβόλαιο με τη Decca. Η παραγωγή είναι του Conn, συνολικά σαν κυκλοφορία το συγκεκριμένο σινγκλ θα πέρναγε απαρατήρητο αν δεν ήταν το πρώτο σινγκλ που κυκλοφόρησε ο David. Η πρώτη πλευρά προσπαθεί να κινηθεί σε Rolling Stones ύφος ενώ η β πλευρά είναι μια "αδύναμη" διασκευή ενός τραγουδιού,επιλογή του Conn, των Paul Revere & The Raiders που είχε κυκλοφορήσει λίγους μήνες πιο πριν. 

- I Pitty the Fool / b side Take My Tip  Parlophone 1965

Το επόμενο βήμα του David είναι να μεταπηδήσει σε ένα rythm and blues συγκρότημα τους Mannish Boys και να αναλάβει το ρόλο του τραγουδιστή. Ο  Leslie Conn που συνεχίζει να μανατζάρει τον νεαρό David τους φέρνει σε επαφή με τον Αμερικάνο παραγωγό Shel Talmy με συνεργασίες με τους Kinks, τους Who.Με τον Talmy στην παραγωγή το σινγκλ των Mannish Boys κυκλοφορεί τον Μάρτιο του 1965 . Το I Pitty the Fool μια επιτυχία του Bobby Bland, είναι επιλογή του παραγωγού τους μέσα στην επικρατούσα τάση διασκευών soul κομματιών από Βρετανικά rythm and blues συγκροτήματα, δίνει στον David την ευκαιρία να δείξει τις soul δεξιότητες του και σε εμάς να ακούσουμε τον άσημο τότε Jimmy Page, που συμμετέχει ως session μουσικός στην ηχογράφηση και των 2 τραγουδιών του σινγκλ, σε ένα όμορφο κιθαριστικό σόλο σαν lead κιθαρίστας.
Η β πλευρά, το Take My Tip είναι το πρώτο τραγούδι που κυκλοφορεί επίσημα με την υπογραφή του ως Davie Jones. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε πως είναι επίσης το πρώτο κομμάτι του Bowie, που διασκευάστηκε από άλλο καλλιτέχνη. Τον Φεβρουάριο του 1965 κυκλοφορεί ως b side στο 45άρι του Kenny Miller "Restless", μετά από απόφαση του Talmy.

- You've got a Habit of Leaving / b side Baby Loves That Way Parlophone 1965

Το σινγκλ κυκλοφορεί τον Αύγουστο του 1965, από την Parlophone σε παραγωγή πάλι του  Shel Talmy, ως Davy Jones, με τα 2 τραγούδια δικές του συνθέσεις. Από το Μάιο ο David έχει πάρει τη θέση του βασικού τραγουδιστή στους Lower Third και μαζί τους τον Ιούλιο ηχογραφεί τα 2 τραγούδια του σινγκλ. Το You've got a Habit of Leaving είναι ένα κομμάτι επηρεασμένο από τον ήχο των Kinks και περισσότερο από αυτό των Who, μην ξεχνάμε πως ο Talmy συνεργάζονταν και με τα 2 συγκροτήματα. Μάλιστα ο μύθος, όπως τον επιβεβαιώνει ο ίδιος ο David,λέει πως όταν ο Pete Townshend άκουσε τους Lower Third σε μια πρόβα παίζοντας support στους Who, διέκοψε την πρόβα και είπε στον David πως το τραγούδι έμοιαζε αρκετά με τα δικά του, και δεν ήταν φιλοφρόνηση.
Το Baby Loves That Way είναι μια σύνθεση σε διαφορετικό πιο ποπ ύφος. Και το σινγκλ αυτό όμως δεν έτυχε ιδιαίτερης εμπορικής απήχησης στην Μεγάλη Βρετανία. Το συγκρότημα όμως μετονομάζεται σε Davy Jones and The Lower Third, ο David αλλάζει ατζέντη και το όνομα Davy Jones θα είναι η τελευταία φορά που εμφανίζεται στη δισκογραφία.
To be continued..............

Ντέμης Ρούσσος

Προσωπικά δεν συμπαθώ τις νεκρολογίες και τους επικήδειους, όμως μ'αρέσει η μουσική και οι ιστορίες για τα γκρουπ, τους μουσικούς, τα τραγούδια, οι μικρές συμπτώσεις που στάθηκαν αφορμή για να γίνουν σπουδαία πράγματα.
Ο θάνατος του Ντέμη Ρούσσου λοιπόν στάθηκε αφορμή όχι για επικήδειους αλλά για να γραφτούν κάποιες ιστορίες από την καριέρα του πολύ σημαντικού αυτού καλλιτέχνη.
Ο Ντέμης Ρούσσος (Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος) με την χαρακτηριστική φωνή για την οποία αγαπήθηκε και έκανε πραγματικά σπουδαία διεθνή καριέρα (από τους λίγους Έλληνες που το κατάφεραν),ήταν Έλληνας εξ Αιγύπτου, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 60 ακολουθώντας αυτός και η οικογένεια του το δρόμο της φυγής.
Συναντάμε το όνομα του Ντέμη Ρούσσου στα μουσικά πράγματα, το 1964 όταν συμμετέχει στο συγκρότημα που 1 χρόνο πιο μετά πήρε το όνομα The Idols. Στους Idols ο Ρούσσος παίζει μπάσσο, και ως μπασίστας θα συνεχίσει στο πέρασμα του από διάφορα γκρουπ, ενώ τραγουδιστής και "αρχηγός" του γκρουπ είναι ο Jo Michat, Έλληνας από το Λίβανο,  ξάδερφος του Ντέμη.

Επειδή θέμα μας σήμερα είναι ο Ντέμης Ρούσσος δεν θα μιλήσουμε για το πως και γιατί πήρε το όνομα αυτό το γκρουπ. Ο Ντέμης λοιπόν θα μείνει στους Idols μέχρι το 1966 και μαζί τους κυκλοφορεί το 45άρι "He is The One" a side/ Hello Honey b side από την Parlophone.

Στη συνέχεια πηγαίνει στους Minis, ως μπασίστας πάντα, και εκεί από ένα τυχαίο περιστατικό για πρώτη φορά δοκιμάζει να τραγουδήσει μπροστά σε κοινό.
Εξ'αιτίας ενός προβλήματος υγείας του τραγουδιστή Θέμου Πέτρου, ο Ντέμης πείθεται να αναλάβει τα φωνητικά αν και ο ίδιος ντρεπόταν για την ψιλή του φωνή.
Την ίδια χρονιά με τον ίδιο στο μπάσο και στα φωνητικά μαζί με τον Αλέκο Καρακαντά στην κιθάρα,τον Σπύρο Μεταξά επίσης στην κιθάρα, τον Μάκη Σαλιάρη στα τύμπανα, και τον Λάκη Βλαβιανό στο όργανο σχηματίζουν τους We Five το πρώτο ελληνικό Supergroup. Οι We Five αποτέλεσαν δημιούργημα του Νίκου Μαστοράκη όταν ο ίδιος αποφάσισε να σταματήσει να ασχολείται με τους Forminx του Βαγγέλη Παπαθανασίου.
 Με τους We Five θα κυκλοφορήσει για πρώτη φορά τραγούδι με την φωνή του Ντέμη, το πασίγνωστο "When a Man Loves a Woman" με πρώτη πλευρά το "Do You Wanna Dance",κυκλοφορία της Pan Vox σε παραγωγή Μαστοράκη.
Χρόνια αργότερα οι ηχογραφήσεις αυτές θα κυκλοφορήσουν στο δίσκο We Five featuring Demis Roussos, ένα άλμπουμ με διασκευές γνωστών ξένων τραγουδιών.
O Ντέμης θα αφήσει τους We Five (την θέση του στα φωνητικά θα πάρει ο Γιώργος Πετρίδης) για να προσχωρήσει στο σχήμα του Βαγγέλη Παπαθανασίου, με τον Αργύρη Κουλούρη στην κιθάρα και τον Λουκά Σιδερά στα τύμπανα,που θα μετονομαστούν αργότερα σε Aphodite's Child (το Παιδί της Αφροδίτης και όχι Τα Παιδιά της Αφροδίτης όπως λανθασμένα αναπαράγεται από πολλούς).
Θα γράψουμε περισσότερα για τους Aphodite's Child σε ένα αφιέρωμα που ετοιμάζουμε για αυτούς,
αξίζει να αφηγηθούμε μια σειρά από συμπτώσεις που τους οδήγησαν στην αναγνώριση και επιτυχία.
Οι τριάδα Παπαθανασίου, Ρούσσος και Σιδεράς χωρίς τον Κουλούρη λόγω στρατού αποφασίζει να δοκιμάσει την καριέρα της στο εξωτερικό, ενώ ξεκινούν για Αγγλία, καταλήγουν στη Γαλλία το 1968
όπου μέσα στην ατυχία τους στο Παρίσι γίνεται μια διεθνή συνάντηση της Δισκογραφικής εταιρείας Philips. Το ντέμο τους μέσω του Έλληνα διευθυντή της Philips ακούγεται από ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας και με την προτροπή του παραγωγού των Who, Lou Reisner, προς την εταιρεία Mercury υπογράφουν και ξεκινούν τις  ηχογραφήσεις.
Πρώτη κυκλοφορία ως Aphodite's Child  το Rain and Tears με β πλευρά το Don't try to Catch a River, γρήγορα γίνεται τεράστια επιτυχία φτάνει στο Νο 1 καθώς συμπίπτει με τα γεγονότα του Παρισινού Μάη και εξαιτίας αυτών, οι στίχοι του (στίχοι του Boris Bergman) αποκτούν αλληγορική σημασία. Το τραγούδι μια σπουδή του Παπαθανασίου σε μια μελωδία του Pachebel με τα φωνητικά του Ντέμη να μοιάζουν ουράνια δίνει στην παρέα την ώθηση που χρειάζονταν για την διεθνή καριέρα που είχαν φανταστεί.

Μετά την διάλυση των Aphodite's Child  ο Ντέμης ακολουθεί solo καριέρα, συνεχίσει να ηχογραφεί στο εξωτερικό με το πρώτο sinlge "We Shall Dance" που γνώρισε επιτυχία, και τον πρώτο προσωπικό του  δίσκο "On The Greek Side of my Mind" (σε κάποιες χώρες  ως  "Fire and Ice") να κυκλοφορούν το 1971.

Ο δίσκος έχει πολλά στοιχεία από τους Aphodite's Child όπως και κάποια δείγματα από την μετέπειτα στροφή του σε πιο ποπ και easy listening  ακούσματα.

Η μεγάλη επιτυχία, σε προσωπικό επίπεδο θα έρθει με τον δίσκο "Forever and Ever"του 1973 με το ομώνυμο κομμάτι να γίνεται τεράστια επιτυχία,να θεωρείται ακόμη και σήμερα από τις καλύτερα ερωτικά τραγούδια και τον Demis Roussos πια να καθιερώνεται ως διεθνής σταρ.
Από το δίσκο αυτό, το αγαπημένο μου είναι το "Velvet Mornings" πιο γνωστό ως Triki triki να προσθέσω και το μάνα μου........

Curtis Mayfield - Curtis (Curtom 1970)

Ο Curtis Mayfield είναι ένας από τους σημαντικότερους και επιδραστικότερους μαύρους καλλιτέχνες του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα. Ως μέλος και ηγετική μορφή στους Impressions,σπάει τα στενά μουσικά όρια και χρησιμοποιεί την μουσική του για την αφύπνιση των ομόχρωμων του, μουσική με έντονα κοινωνικά μηνύματα.Τόσο το "We Are A Winner" όσο και το "People Get Ready", απτά παραδείγματα της κοινωνικής αφύπνισης του Mayfield, γίνονται τραγούδια ορόσημο για το Κίνημα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στο καθαρά μουσικό στοιχείο ο Mayfield χαρακτηρίζεται ως πρωτοπόρος. Το 1970 ενώ βρίσκεται ακόμη στους Impressions, τους οποίους θα εγκαταλείψει λίγους μήνες αργότερα, ιδρύει το δικό του label την Curtom Records και κυκλοφορεί το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τον απλό τίτλο "Curtis". To άλμπουμ κυκλοφορεί το φθινόπωρο του 1970, μουσικά ξεφεύγει από το στυλ των Impressions, μιας και εντάσσει καινούργια στοιχεία, Funk και ψυχεδέλεια, κάνοντας τους μουσικοκριτικούς να δώσουν τον χαρακτηρισμό το"Stg Pepper's" της soul για τη δεκαετία του 70.
Γενικώς κρατάω μικρό καλάθι με τους κάθε λογής τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς στα της μουσικής, αλλά πρόκειται για "δισκάρα" Το πνεύμα της κοινωνικής αφύπνισης για το οποίο σας μιλήσαμε πιο πάνω, ο πρωτοποριακός ήχος, όπως σεμνά και ταπεινά αλλά εξίσου αποφασιστικά υποδηλώνει ο τίτλος "Curtis" σήμα κατατεθέν του  Mayfield για τα επόμενα χρόνια, με κομμάτια όπως το "(Don't you Worry) If There's A Hell Below,We Are all Goin To Go" που ξεκινάει το άλμπουμ και τον υπέρτατο ύμνο "Move On Up", τα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου να είναι εξίσου εξαιρετικά κατατάσσει το άλμπουμ στα καλύτερα άλμπουμ της Δεκαετίας του 70.

The Greek Sixties - The Italian Invasion part II

Διαβάσατε στο πρώτο μέρος για την "Ιταλική Εισβολή" την Δεκαετία του 60, για τους Ιταλούς που έκαναν καριέρα στην Ελλάδα, για τους ομοεθνείς τους που ηχογράφησαν στα ελληνικά όπως και για τα ελληνικά συγκροτήματα που ηχογράφησαν τραγουδώντας στα Ιταλικά.
Το κυρίως πιάτο συμπεριλαμβάνει διασκευές ιταλικών τραγουδιών στα ελληνικά, όπως θα δούμε τα πιο γνωστά sixties τραγούδια είχαν "άρωμα" Ιταλίας.
Θα κάνουμε αρχή με τους Ariones οι οποίοι το 1967 κυκλοφορούν την μεγαλύτερη επιτυχία τους "Τρέμει η Καρδιά μου" διασκευή του "Cuore Matto" από τον Little Tony. Στην δεύτερη πλευρά επιμένουν ιταλικά και δίνουν την δική τους εκδοχή στο "Ε Αllora Dai" του Giorgio Gaber.
Ο Rocky Roberts, Αμερικανός την καταγωγή γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία στα μέσα της δεκαετίας του 60,μάλιστα αρκετοί θα γνωρίζετε πως τραγουδά το "Django" σύνθεση του Luis Bakalov από το ομώνυμο γουέστερν, που ακούγεται και στο "Django Unchained" του Tarantino.
Η μεγαλύτερη του επιτυχία ήταν το "Stasera Mi Butto" και είναι οι The Sounds, ένα από τα εμπορικότερα γκρουπ της εποχής που θα το πουν στα ελληνικά "Απόψε σε Θέλω" το 1967. Οι Sounds θα διασκευάσουν λίγα χρόνια πιο μετά και ένα άλλο τραγούδι του Rocky Roberts "Ma Non Ti Lascio" με τίτλο "Δεν σ'Αφήνω" που υπάρχει ως β πλευρά στο 45άρι "Το Έτος 2525" (όπως σωστά καταλάβατε πρόκειται για διασκευή του τραγουδιού των Zager and Evans "In The Year 2525").
Από τα πιο "πορωτικά" κομμάτια των Sounds είναι "Το Μάθημα"(β'πλευρά "Οταν σε Κοιτώ") που σίγουρα όλοι το έχετε χορέψει,μια τρομερή διασκευή  στο "Un Bimbo Sul Leone" του Adriano Celentano.
Θα τελειώσουμε με τους Sounds και την διασκευή που κάνουν στο "L'Arca di Noe" του Sergio Endrigo την "Κιβωτό" που κυκλοφορεί με το "Είσαι Άγουρο Σταφύλι" στη β πλευρά.
Οι Sounds είναι ο συνδετικός κρίκος με την τραγουδίστρια στην οποία θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Η Tammy συνεργάζεται στα πρώτα βήματα της με τους Sounds, μαζί τους κυκλοφορεί κάποια 45αρια με πρώτο το "Daydream" διασκευή των Lovin  Spoonful  και bside το φοβερό "The Story of a Tramp" το 1966. Επίσης στην δεύτερη πλευρά του "Απόψε σε Θέλω" υπάρχει το "Αν Φύγεις και συ" ως Tammy and The Sounds. Το 1968 η Tammy αποφασίζει να ακολουθήσει σόλο καριέρα και την ίδια χρονιά κυκλοφορεί στα ελληνικά το "Disperatamente Ti Amo" της  Caterina Caselli ως "Αγόρι μου".
Στην πρώτη πλευρά ερμηνεύει στα ελληνικά το "Rain and Tears" των Aphrodite's Child ως "Βροχή και Δάκρυα". Μάλιστα το ίδιο 45άρι κυκλοφόρησε με τα 2 τραγούδια τραγουδισμένα από την ίδια στα αγγλικά με την ίδια σειρά  "Rain and Tears"/"Like Before".
Το 1969 κυκλοφορεί το 45άρι "Ένα Χαμόγελο"/"Το Πρώτο Χτυποκάρδι" διασκευή 2 Ιταλικών τραγουδιών, του "Un Sorriso" του Don Backy με το οποίο ο ίδιος συμμετείχε στο φεστιβάλ του San Remo και έκανε επιτυχία  η Milva και του "Se Tu Ragazza Mia" των I Camaleonti.
Μια άλλη επιτυχία των I Camaleonti, το όμορφο"Applausi", διασκευάζουν οι Up Tight από την Θεσσαλονίκη με τον ελληνικό τίτλο "Με Ξέχασες" κυκλοφορία του 1969 από την PanVox.
Οι Sover group ήταν ένα συγκρότημα που πήρε το όνομα του από τον ατζέντη τους,
Σώβερ Μεταξά, ακολουθούν και αυτοί το μοντέλο με τα γυναικεία και αντρικά φωνητικά να εναλλάσσονται ανάμεσα στην Έλενα και τον Μάκη Καλαβρό.
Η Έλενα (Ευσταθιάδου το επίθετο της, Ελληνίς εξ Αιγύπτου) είναι αυτή που θα συνεργαστεί με τους Sover group στις μεγαλύτερες τους επιτυχίες "Αγόρι μου Γλυκό", "Το Δικό σου Μυστικό".
Το 1969 κυκλοφορούν, με την Έλενα  στα φωνητικά,  το "Έλα Μια Φορά", διασκευή μιας μεγάλης επιτυχίας, την ίδια χρονιά στην Ιταλία ,της Nada "Ma Che Freddo Ma".Στην δεύτερη πλευρά του δίσκου που κυκλοφόρησε από την Olympic είναι το "Πόσο Μ'Αγαπάς" με το κιθαρίστα Σταύρο Λαδά στα φωνητικά.
Από την ίδια εταιρεία την επόμενη χρονιά κυκλοφορούν μια διασκευή στην κομματάρα "La Spada Nel Cuore" βασισμένο στην ερμηνεία της Patty Pravo με τον ελληνικό τίτλο "Ψέμα η Αγάπη σου",με το "Δεν Είναι 'Όνειρο" να καλύπτει την πρώτη πλευρά.
Στην συνέχεια θα δούμε και την περίπτωση που το ίδιο τραγούδι εξ Ιταλίας κυκλοφόρησε με διαφορετικό ελληνικό τίτλο από 2 διαφορετικούς καλλιτέχνες.
Πρόκειται για το "Non Basta Il Mio Coraggio" επιτυχίας του Mario Zelinotti το οποίοι οι "Βόρειοι"(βλέπε "Το Τζίνι" στο πρώτο μέρος του αφιερώματος) το κυκλοφορούν ως "Τι Άλλο" από την Philips το 1968. To ίδιο τραγούδι κυκλοφορεί από τον σπουδαίο Τέρη Χρυσό με τον τίτλο "Δεν Έχω Πια το Κουράγιο".Αυτή ήταν άλλωστε και η αιτία για την οποία η Philips απέσυρε το 45άρι των Βόρειων από την κυκλοφορία.
Ο Τέρης Χρυσός κυκλοφόρησε αρκετές διασκευές ιταλικών τραγουδιών στα ελληνικά, αυτή που κατά την άποψη μας ξεχωρίζει είναι η διασκευή στο τραγούδι του Little Tony
"La Donna Di Picche","Ήταν Μια Οπτασία" κυκλοφορία από την PanVox του 1969 με μια ακόμη διασκευή στην β πλευρά "Πως Μπόρεσες" το "Perche L'hai Fatto" του Paolo Mengoli.
Σειρά έχουν τώρα οι "Idols" ένα από σημαντικότερα ελληνικά συγκροτήματα της δεκαετίας του 60 που και αυτοί ακολούθησαν το ρεύμα της εποχής των διασκευών.
To 1968 κυκλοφορούν από την PanVox το "Σούδωσα την Αγάπη μου" διασκευή  του "Zucchero" της Rita Pavone ενώ στην α' πλευρά διασκευάζουν το "Io Che Ho Te" των New Trolls με τον ελληνικό τίτλο "Μια Φορά Μονάχα".Οι "Idols" διασκεύασαν την επόμενη χρονιά  ένα ακόμη κομμάτι των New Trolls το"Lei Mi Diceva" χαρίζοντας μας το killer "'Ένα Κορίτσι μου χε Πει" ένα από τα καλύτερα κομμάτια των ελληνικών sixties.
Είχε προηγηθεί η διασκευή στο "La Tempesta" του Roberto Carlos, βραζιλιάνου τραγουδιστή που γνώρισε επιτυχία στην Ιταλία και ηχογράφησε και στα ιταλικά, το "Τρικυμία στην Καρδιά μου".
Η ιταλική εκδοχή ενός ακόμη τραγουδιού του Roberto Carlos  "La Donna di Un Amico Mio" ήταν αυτή που έδωσε την έμπνευση για τους Cinquetti ένα σπουδαίο συγκρότημα με τον Λακη Τζορτανελλι στα φωνητικά για το "Το Κορίτσι του Φίλου μου" δεύτερη πλευρά στο "Πάντα Κοντά μου" κυκλοφορία της PanVox το 1968.
Θα κλείσουμε το αφιέρωμα με ένα κομμάτι που κυκλοφόρησε το 1972 όμως ανήκει στην κατηγορία των διασκευών και είναι ένα από τα αγαπημένα μας.
Είναι το "Γιέζαελ" η εξαιρετική διασκευή των Daltons στο "Jesahel" των ιταλών Delirium. Το "Jesahel" είχε κυκλοφορήσει μάλιστα και σε ελληνική εκτύπωση από την PanVox  το 1972 για να ακολουθήσει την ίδια χρονιά από την ίδια εταιρεία η κυκλοφορία της διασκευής των Daltons.

The Greek Sixties - The Italian Invasion Part I

Τα μουσικά τεκταινόμενα στην Μεγάλη Βρετανία και στην Αμερική την Δεκαετία του 60 δεν άφησαν ανεπηρέαστη και τη χώρα μας ίσως βέβαια όχι στην κλίμακα που συνέβη σε άλλες χώρες.
Περιοδικά ,δίσκοι, μουσικά συγκροτήματα συνετέλεσαν στην δημιουργία του "Μοντέρνου" Ελληνικού Τραγουδιού που μερικά χρόνια πιο μετά θα ονομαστεί Ελληνικό Ροκ.
'Ενα μεγάλο ποσοστό των τραγουδιών που κυκλοφόρησαν τότε ήταν διασκευές,οι περισσότερες με ελληνικό στίχο. Εμείς στο κείμενο αυτό θα σταθούμε στις διασκευές αυτές που προέρχονταν από τραγούδια της γείτονος χώρας χωρίς να μπορώ να εξηγήσω το λόγο που τις δεκαετίες που ακολούθησαν σταμάτησε η ιταλική επιρροή στα ελληνικά μουσικά πράγματα.
Ήταν τέτοια η "Ιταλική" επιρροή που μπορούμε κάλλιστα να μιλήσουμε για Ιταλική Εισβολή.
Εκτός από το "σουξέ" που γνώριζαν τα Ιταλικά τραγούδια Ιταλοί καλλιτέχνες έρχονται στην Ελλάδα για ζωντανές εμφανίσεις και κάποιοι μένουν εδώ αφού γίνονται πρώτοι στο χωριό με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτή του Tonny Pinelli ο οποίος ηχογραφεί και στα ελληνικά με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την  "Ανάμνηση" με την ιδιαίτερη ξενική του προφορά.
Επίσης κυκλοφορεί και τραγούδια στα ιταλικά όπως το "Quando Arrivera" που τραγουδάει ζωντανά σε μία σκηνή της ταινίας "Μοντέρνα Σταχτοπούτα" και το φοβερό "Shake para siempre".
Παρόμοια περίπτωση με είναι και αυτή του Enrico Pianori ο οποίος μετά από κάποιο ατυχές γεγονός στην πατρίδα του αποφασίζει να συνεχίσει την καριέρα του στην Ελλάδα χωρίς να γνωρίσει βέβαια την επιτυχία του Pinelli. Ένα κομμάτι που άρεσε στο ελληνικό κοινό ήταν το "Armando Cacini" που διασκευάστηκε από το συγκρότημα " Βόρειοι" από την Θεσσαλονίκη και κυκλοφόρησε ως "Το Τζίνι" σε στίχους του Νίκου Ελιναίου.
Στην κατηγορία αυτή ανήκει και ο Fefe Aliberti, ο οποίος συμμετείχε στο soundtrack της ταινίας "Κορίτσια στον Ήλιο" του Βασίλη Γεωργιάδη τραγουδώντας είτε μόνος του στο "Σε Ζητώ" είτε μαζί με την Μαρία Δημητριάδη στο "Τι να Θυμηθώ" τις υπέροχες μελωδίες του Σταύρου Ξαρχάκου καθώς και στην ταινία, πάλι του Βασίλη Γεωργιάδη, "Εκείνο το Καλοκαίρι" ακούγεται μαζί με την Αφροδίτη Μάνου να ερμηνεύουν το υπέροχο "Σαν με Κοιτάς" σε μουσική Γιάννη Σπανού.
Υπάρχει και το φαινόμενο Ιταλών καλλιτεχνών οι οποίοι τραγούδησαν οι ίδιοι στα ελληνικά γνωστά τους κομμάτια. Πρώτος και καλύτερος ο Sergio Endrigo από τους σημαντικότερους Ιταλούς τραγουδιστές της εποχής, το τραγούδι του, που πήρε μάλιστα και το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, "Canzone Per Te" θεωρώ πως είναι ένα από τα ωραιότερα ερωτικά τραγούδια που έχουν γραφτεί με την ερμηνεία του Endrigo να συγκλονίζει.
Ξαναγυρνάμε στα της ελληνικής πραγματικότητας με τον Sergio Endrigo να ερμηνεύει στα Ελληνικά μια δική του επιτυχία το "Teresa" και κυκλοφορεί στη χώρα μας ως "Τερέζα" με bside το "Τριαντάφυλλο του Μάη" διασκευή στο επίσης δικό του "Come Stasera Mai".
Αξίζει να σημειώσουμε πως με αυτή τη σειρά είχε κυκλοφορήσει το 45αρι στην Ιταλία το 1965,όπως και στην ελληνική του ανατύπωση από την PanVox λίγο πριν την κυκλοφορία του Τερέζα/Τριαντάφυλλο του Μάη από την ίδια εταιρεία.
O Endrigo εκτός από κάποιες ανατυπώσεις δικών του τραγουδιών από την παραπάνω εταιρεία θα τραγουδήσει 2 ακόμα δικά του τραγούδια στα ελληνικά το "Girotondo Intorno Al Mondo" και "Adesso Si" που κυκλοφορούν ως "Όλα τα Κορίτσια και τα Αγόρια του Κόσμου" και "Τώρα Ναι" αντίστοιχα στο ελληνικής κυκλοφορίας 45άρι από την PanVox. 
Στην ίδια κατηγορία ανήκουν ο Peppino Di Capri o οποίος τραγουδά στα ελληνικά το "Melancholie" ως "Μελαγχολία", σε ένα 45αρι που κυκλοφόρησε από την Melophone σε παραγωγή και στίχους του Νίκου Μαστοράκη, με bside το "Gira..Gira" διασκευή στο "Reach Out...I'll be There" των Four Tops και η Silva Grissi η οποία χωρίς να φτάνει  σε δημοφιλία τους 2 κυρίους κυκλοφορεί στα ελληνικά το "Γιατί" διασκευή του δικού της "Vorrei" , με bside το "Ραντεβού" από την Polydor.Όλα αυτά το 1968 πριν η Silva προσχωρήσει στους Circus 2000.
Όπως έχετε καταλάβει από αυτά που διαβάσατε μέχρι τώρα  ήταν φυσικό τα ελληνικά συγκροτήματα να μη μείνουν ανεπηρέαστα, ήδη διαβάσατε πιο πάνω για το "Τζίνι" θα δείτε πως οι μεγαλύτερες επιτυχίες της εποχής ήταν "διασκευές" spaggheti.  Θα ξεκινήσουμε τον μακρύ κατάλογο τραγουδιών και συγκροτημάτων με τους καλλιτέχνες εκείνους που διασκεύασαν ιταλικά τραγούδια έχοντας το θάρρος και την τόλμη να το κάνουν τραγουδώντας στα Ιταλικά.
Το επιχειρούν οι  Charms με την κυκλοφορία του "Sempre" του Gino Paoli με bside το"Ascolta Mi Dio" του Peppino Gagliardi, μια κυκλοφορία από την Music Box το 1965.
Το ίδιο κάνει και η Ζωή Κουρούκλη η οποία ως Zoe κυκλοφορεί από την PanVox το 1967
το "Ciao Amore Ciao" επιτυχία του Luigi Tenco και το "Non Pensare a Me" του Claudio Villa.
Οι μουσικοί που συνόδευαν τη Ζωή σ'αυτό το 45αρι ήταν οι Βαγγέλης Παπαθανασίου, Λουκάς Σιδεράς και Ντέμης Ρούσσος στην πρώτη τους δισκογραφική εμφάνιση λίγο πριν μετασχηματιστούν σε Aphrodite's Child. Θα μιλήσουμε πιο κάτω για το Παιδί της Αφροδίτης γιατί πριν το κάνουμε αυτό σειρά έχουν οι Forminx, συγκρότημα στο οποίο δέσποζε επίσης ο Βαγγέλης Παπαθανασίου.
To 1965 οι Forminx κυκλοφορούν από την Decca το "Il Peperone" του Edoardo Vianello ενώ στην δεύτερη πλευρά υπάρχει η διασκευή ενός άλλου ιταλικού τραγουδιού του "La Rosa Blanca"του  Sergio Endrigo τραγουδισμένο όμως στα αγγλικά, μιας και ήταν επιλογή του γκρουπ να μην τραγουδά σε ελληνικό στίχο, με το τίτλο "A Precious White Rose".Και εδώ ο Μαστοράκης έχει συμβάλλει στην στιχουργική διασκευή.
Οι Aphrodite's Child τώρα με την σειρά τους κυκλοφορούν τραγουδώντας στα ιταλικά 2 τραγούδια:
"Lontano Dagli Occhi" σύνθεση του Sergio Endrigo και το "Quando L'Amore Diventa Poesia" . Ο λόγος όμως που αποφάσισαν να ηχογραφήσουν στα ιταλικά ήταν βασικά η εμπορική απήχηση που είχαν στην Ιταλία,γιατί ενώ σκόπευαν με τα 2 αυτά τραγούδια να συμμετέχουν στο φεστιβάλ του Σαν Ρέμο τελικά δεν πήραν μέρος.Από όλη την ιστορία το κέρδος ήταν αυτή κυκλοφορία από την ιταλική Mercury με το δείκτη του χρόνου να δείχνει το 1969.
Η συνέχεια στο επόμενο........................

A Song's Tale: Unchained Melody

Πριν λίγο καιρό μάθαμε και είδαμε στα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης πως είδαν το φως κάποια στιγμιότυπα από την τελευταία ζωντανή εμφάνιση του Elvis (ένας είναι ο Elvis).
Παραβλέπουμε το γεγονός πως η είδηση έφτασε με καθυστέρηση 1 χρόνου (εδώ το ¨Ταξίδι στην Άκρη της Νύχτας" του Σελίν χρειάστηκε πάνω από 70 χρόνια να κυκλοφορήσει στα Ελληνικά), θα εστιάσουμε στο τραγούδι που τραγούδησε ο Elvis στο απόσπασμα που είδαμε.
Ο Elvis ερμήνευσε το "Unchained Melody", βέβαια αυτή η live εκδοχή του δεν μπορούμε να πούμε πως μας ενθουσίασε αλλά εμείς θα αναφερθούμε στο τραγούδι, το οποίο είναι από τα πιο διασκευασμένα τραγούδια άσχετα αν οι περισσότεροι νομίζουν πως είναι τραγούδι των Righteous  Brothers.
Το τραγούδι είναι σύνθεση του σπουδαίου Alex North (από τους σπουδαιότερους κινηματογραφικούς συνθέτες) σε στίχους του Hy Zaret και ακούγεται στην ταινία του 1955 "Unchained" με την εξαιρετική ερμηνεία του Todd Duncan, ο οποίος εμφανίζεται σε μια σκηνή της ταινία να τραγουδάει παρουσία των άλλων φυλακισμένων το "Unchained Melody". Εδώ αξίζει να αναφέρουμε πως στους στίχους δεν αναφέρεται ούτε μια φορά ο τίτλος του τραγουδιού.
Την ίδια χρονιά κυκλοφορούν 3 εκτελέσεις οι οποίες γνώρισαν μεγάλη επιτυχία και συνετέλεσαν στην εδραίωση της δημοτικότητας του τραγουδιού.
Η πρώτη εκτέλεση, που έφτασε μάλιστα στο Νο 1 των charts, είναι από τον Lex Baxter και την ορχήστρα του

Η επόμενη από τον Al Hibbler, ο οποίος για αρκετά χρόνια υπήρξε τραγουδιστής στην ορχήστρα του Duke Ellington, σκαρφαλώνει μέχρι το Νο 3 των charts

ενώ η 3η εκτέλεση, αυτή, από τον Roy Hamilton έφτασε στο Νο 1 των R&B Charts και στο Νο 6 των
pop charts. Αξίζει να αναφέρουμε πως η πρώτη μεγάλη επιτυχία του Roy Hamilton ήταν το "You'll Never Walk Alone" το 1954.

Οι 2 πρώτες εκτελέσεις γνώρισαν επιτυχία και στη άλλη πλευρά του Ατλαντικού αλλά η εκτέλεση του Jimmy Young, ένα από τα πρώτα pop είδωλα στην Μ.Βρετανία στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ήταν αυτή που κατέκτησε την κορυφή.

Η μελωδία (sic) του "Unchained Melody" δεν άφησε ασυγκίνητους τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, Γάλλους και Ιταλούς η οποίοι συνήθιζαν να κυκλοφορούν επιτυχημένες μελωδίες στην γλώσσα τους, Κάτι που μιμηθήκαμε και εμείς στην Ελλάδα άλλοτε με μεγαλύτερη και άλλοτε μικρότερη επιτυχία ως προς το αποτέλεσμα.Στην Γαλλία λοιπόν το τραγούδι με τον τίτλο "Les Enchainés" κυκλοφορεί από την Line Renaud αρχικά το 1955 στο δίσκο "Au Moulin Rouge" και την επόμενη χρονιά σε ένα 45άρι ep με 4 τραγούδια με τον τίτλο "Mambo Bacan".
Στην Ιταλία πάλι το 1955 κυκλοφορεί από την Nilla Pizzi με τον τίτλο "Senza Catene".

Θα επιστρέψουμε στην Αμερική που πάλι το 1955 κυκλοφορεί μια επιτυχημένη ορχηστρική εκτέλεση από τον Liberace, διάσημο πιανίστα ο οποίος έγινε γνωστός περισσότερο από τις διασκευές στο πιάνο δημοφιλών τραγουδιών.

Όπως μπορείτε να καταλάβετε η επιτυχία του τραγουδιού ήταν τεράστια και πραγματικά εάν θελήσουμε να απαριθμήσουμε τις διαφορετικές εκτελέσεις θα χρειαστούμε κάμποσο χρόνο.
Εμείς κάναμε μια μικρή επιλογή και ξεκινάμε :
Το 1956 και στο άλμπουμ με τον τίτλο "Bellafonte" που έφτασε στο Νο 1 του Billboard ο Harry Bellafonte με την ιδιαίτερη και υπέροχη φωνή του, δίνει μια εξαίρετη ερμηνεία στο "Unchained Melody" ενώ και ο Gene Vincent το 1957 στο άλμπουμ του"Gene Vincent and His Blue Caps"ερμηνεύει με το δικό του ξεχωριστό rock'n'roll ύφος. Θεωρώ πως η εκτέλεση αυτή είναι η καλύτερη όλων.

                                          

Μια από τις αγαπημένες μας εκτελέσεις είναι και αυτή του Cliff Richards and The Shadows από το 1961 και το άλμπουμ "Listen to Cliff",ένα άλμπουμ με διασκευές, με τα ονειρικά κιθαριστικά περάσματα του Hank Marvin ενώ την προηγούμενη χρονιά, ένας από τους αγαπημένους μου τραγουδιστές, ο Sam Cooke και αυτός σε ένα άλμπουμ με διασκευές το "Hits of the 50's" δίνει την δική του ερμηνεία στο τραγούδι.

Το 1965 κυκλοφορεί η γνωστότερη διασκευή στο τραγούδι,αυτή των Righteous  Brothers για την οποία όπως γράψαμε και στην αρχή αρκετοί θεωρούν πως είναι η πρώτη εκτέλεση.

Οι Righteous  Brothers, οι οποίοι δεν ήταν φυσικά αδέρφια,ήταν ο Bill Medley και ο  Bobby Hatfield, ηχογραφούσαν στην εταιρεία του Phil Spector, Philles Records με τον Spector να αναλαμβάνει την παραγωγή των τραγουδιών τους, στην πραγματικότητα όχι σε όλα, αλλά μόνο στα asides. Έτσι συνέβη και με το "Unchained Melody" στο οποίο την παραγωγή κάνει ο Medley ενώ στα φωνητικά είναι ο  Hatfield, να κυκλοφορεί ως bside στο "Hung On You". Η επιτυχία του "Unchained Melody" ενόχλησε όπως ήταν φυσικό κάποιον τόσο εγωπαθή όσο τον Spector κάτι που ποσώς έκανε εντύπωση στους υπόλοιπους της παρέας. Το τραγούδι έγινε επιτυχία και στις 2 πλευρές του Ατλαντικού (USA:Νο4/UK:Νο1) ένα από τα καλύτερα για την χρονιά του 1965. Η εκτέλεση αυτή γνώρισε μια δεύτερη επιτυχία κάμποσα χρόνια πιο μετά και συγκεκριμένα το 1990.Ο λόγος είναι η ταινία Ghost, στο soundtrack της οποίας συμπεριλαμβάνεται το "Unchained Melody".Το τραγούδι επανακυκλόφόρησε σε single και η επιτυχία του έκανε την εταιρεία τους να κυκλοφορήσει ξανά σε single και το"You've Lost That Lovin' Feelin'"
Θα κλείσουμε την αναφορά στο "Unchained Melody" με την διασκευή από τον υπέροχο Al Green το 1973 και το άλμπουμ "Livin'for You" με αυτό το μοναδικό 70'ς soul ήχο.

A Song's Tale: Piece of My Heart

Η ιστορία μας ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του 60. Ο Bert Russell επίσης γνωστός και ως Bert Burns , ένας παθιασμένος της μουσικής, μέλος της μουσικής βιομηχανίας της εποχής, συνθέτης και παραγωγός ξεκινά την καριέρα του το 1961.Μετά από μια σειρά επιτυχιών (όπως το Twist and Shout) αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο παραγωγού στην Atlantic Records ενώ ταυτόχρονα κάνει τη παραγωγή και σε Βρετανούς καλλιτέχνες όπως οι Them άλλωστε δική του σύνθεση και παραγωγή είναι το Here Comes The Night.
Το 1965, παρόλα τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, αποφασίζει να κάνει ένα νέο ξεκίνημα ιδρύοντας την BANG  records αρχικά και την  Shout records στη συνέχεια με σκοπό να κυκλοφορεί rythm'n'blues καλλιτέχνες.
Να σημειώσουμε εδώ πως η BANG  records δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τους επικεφαλείς της Atlantic και το όνομα της είναι τα αρχικά Bert BurnsAhmet ErtegunNesuhi ErtegunGerry Wexler.
Μια από τους καλλιτέχνες που ξεκίνησαν να ηχογραφούν με την Shout records είναι η Erma Franklin η μεγαλύτερη αδερφή της Aretha. H Erma Franklin, είχε ήδη κυκλοφορήσει 1 LP το 1962 με τίτλο "Her Name is Erma", με την καριέρα της να βρίσκεται σε στασιμότητα, το 1967 κυκλοφορεί το "Piece of My Heart" στην  Shout records Το τραγούδι είναι σύνθεση του  Bert Russell  και του  Jerry Ragovoy και γίνεται μεγάλη επιτυχία και όλα δείχνουν ιδανικά για ένα νέο ξεκίνημα στην καριέρα  της Erma. 

Ενώ όλα έδειχναν έτοιμα για την κυκλοφορία του νέου της άλμπουμ ο θάνατος του Russell, σε ηλικία μόλις 38 ετών, λίγους μήνες την κυκλοφορία του "Piece of My Heart" ανέτρεψε τα πάντα και η προσδοκόμενη αλλαγή στην καριέρα της Erma δεν ήρθε ποτέ.

Το "Piece of My Heart" το 1968 κυκλοφορεί από τους Big Brother and Holding Company με την Janis Joplin να δίνει μια συγκλονιστική ερμηνεία .Γίνεται μια τεράστια επιτυχία ένα από τα τραγούδια ορόσημο της Janis, ενώ το άλμπουμ "Cheap Thrills" γίνεται Νο1. Σε σημείο μάλιστα που πολλοί ακόμη και σήμερα να αγνοούν την πρώτη εκτέλεση της Franklin.

  

                                   

Εδώ θα βάλουμε στο παιχνίδι και τον Ιαπωνικό παράγοντα που ακούει στο όνομα Yuya Uchida. O Yuya Uchida, εμβληματική μορφή της Ιαπωνικής ροκ σκηνής, μετά από ένα διάστημα διαμονής στην Αγγλία, αποφασίζει με την επιστροφή του στην Ιαπωνία να σχηματίσει ένα συγκρότημα που θα παίζει το ήχο της εποχής Cream,Hendrix, Jefferson Airplane και φυσικά Janis Joplin.

Το όνομα του γκρουπ  Yuya Uchida and the Flowers με τον πρώτο δίσκο να κυκλοφορεί το 1969 με τον τίτλο Challenge! και ένα εξώφυλλο πιστό στην ροκ χίπυ ιδεολογία με τα μέλη του γκρουπ, μεταξύ αυτών και η τραγουδίστρια, να ποζάρουν γυμνοί.Για την ιστορία να πούμε πως στην συνέχεια μετασχηματίστηκαν σε Flower Travelling Band (αν δεν τους έχετε ακούσει κάντε το χωρίς δισταγμό).

Στο Challenge! μεταξύ των άλλων διασκευών υπάρχει και η διασκευή στο "Piece of My Heart" που είναι πιστή σε αυτή της  Janis με την τραγουδίστρια Remi Aso να δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία. 

                                   

Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία "Piece of My Heart" από την Janis Joplin στα τέλη του 1968 κυκλοφορούν 2 νέες εκτελέσεις, πρώτα από την Dusty Springfield, την μεγάλη κυρία της Βρετανικής Μουσικής, στο άλμπουμ με τίτλο "Dusty...Definitely" και από τους Σκωτσέζους Marmalade στο πρώτο τους LP "There is A Lot of It About".

Μάλιστα στην εκτέλεση της Dusty έχουμε μια μικρή διαφοροποίηση ως προς τον τίτλο του τραγουδιού καθώς αναγράφεται ως "Take Another Little Piece of My Heart". Στο μπάσο ο γνωστός και μη εξαιρετέος John Paul Jones.

                                        

 Ως "Take Another Little Piece of My Heart" κυκλοφορεί σε single από τη Bettye LaVette το 1971 με b/side το "At the Mercy of A Man" με τις ηχογραφήσεις να γίνονται στο Memphis. 

                                           

Στο  Memphis στις αρχές του 1969 είχε προηγηθεί η ηχογράφηση  στα Studio της Stax Records μιας άλλης εκτέλεση του "Piece of My Heart" πάλι σε soul ύφος και πάλι από λευκούς καλλιτέχνες. Πρόκειται για το δίδυμο Delaney & Bonnie και τον πρώτο τους δίσκο που κυκλοφορεί από την Stax Records με τίτλο "Home". Στην ηχογράφηση το παρόν δίνει η rythm section της Stax και ντύνουν το κομμάτι με το γλυκό και χαρακτηριστικό soul ήχο του Memphis και της Stax (όπως και σε όλο το δίσκο άλλωστε).

                                              

Εμείς θα κλείσουμε  με την εκτέλεση του Bryan Ferry. Ο δανδής της rock το 1973 κυκλοφορεί το πρώτο προσωπικό  άλμπουμ με τίτλο "These Foolish Things" στο οποίο διασκευάζει αγαπημένα του κομμάτια, μεταξύ άλλων και το "Piece of My Heart" στο οποίο βάζει την δική του ξεχωριστή πινελιά με την μοναδική φωνή του.