Προσωπικά δεν συμπαθώ τις νεκρολογίες και τους επικήδειους, όμως μ'αρέσει η μουσική και οι ιστορίες για τα γκρουπ, τους μουσικούς, τα τραγούδια, οι μικρές συμπτώσεις που στάθηκαν αφορμή για να γίνουν σπουδαία πράγματα.
Ο θάνατος του Ντέμη Ρούσσου λοιπόν στάθηκε αφορμή όχι για επικήδειους αλλά για να γραφτούν κάποιες ιστορίες από την καριέρα του πολύ σημαντικού αυτού καλλιτέχνη.
Ο Ντέμης Ρούσσος (Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος) με την χαρακτηριστική φωνή για την οποία αγαπήθηκε και έκανε πραγματικά σπουδαία διεθνή καριέρα (από τους λίγους Έλληνες που το κατάφεραν),ήταν Έλληνας εξ Αιγύπτου, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 60 ακολουθώντας αυτός και η οικογένεια του το δρόμο της φυγής.
Συναντάμε το όνομα του Ντέμη Ρούσσου στα μουσικά πράγματα, το 1964 όταν συμμετέχει στο συγκρότημα που 1 χρόνο πιο μετά πήρε το όνομα The Idols. Στους Idols ο Ρούσσος παίζει μπάσσο, και ως μπασίστας θα συνεχίσει στο πέρασμα του από διάφορα γκρουπ, ενώ τραγουδιστής και "αρχηγός" του γκρουπ είναι ο Jo Michat, Έλληνας από το Λίβανο, ξάδερφος του Ντέμη.
Επειδή θέμα μας σήμερα είναι ο Ντέμης Ρούσσος δεν θα μιλήσουμε για το πως και γιατί πήρε το όνομα αυτό το γκρουπ. Ο Ντέμης λοιπόν θα μείνει στους Idols μέχρι το 1966 και μαζί τους κυκλοφορεί το 45άρι "He is The One" a side/ Hello Honey b side από την Parlophone.
Στη συνέχεια πηγαίνει στους Minis, ως μπασίστας πάντα, και εκεί από ένα τυχαίο περιστατικό για πρώτη φορά δοκιμάζει να τραγουδήσει μπροστά σε κοινό.
Εξ'αιτίας ενός προβλήματος υγείας του τραγουδιστή Θέμου Πέτρου, ο Ντέμης πείθεται να αναλάβει τα φωνητικά αν και ο ίδιος ντρεπόταν για την ψιλή του φωνή.
Την ίδια χρονιά με τον ίδιο στο μπάσο και στα φωνητικά μαζί με τον Αλέκο Καρακαντά στην κιθάρα,τον Σπύρο Μεταξά επίσης στην κιθάρα, τον Μάκη Σαλιάρη στα τύμπανα, και τον Λάκη Βλαβιανό στο όργανο σχηματίζουν τους We Five το πρώτο ελληνικό Supergroup. Οι We Five αποτέλεσαν δημιούργημα του Νίκου Μαστοράκη όταν ο ίδιος αποφάσισε να σταματήσει να ασχολείται με τους Forminx του Βαγγέλη Παπαθανασίου.
Με τους We Five θα κυκλοφορήσει για πρώτη φορά τραγούδι με την φωνή του Ντέμη, το πασίγνωστο "When a Man Loves a Woman" με πρώτη πλευρά το "Do You Wanna Dance",κυκλοφορία της Pan Vox σε παραγωγή Μαστοράκη.
Χρόνια αργότερα οι ηχογραφήσεις αυτές θα κυκλοφορήσουν στο δίσκο We Five featuring Demis Roussos, ένα άλμπουμ με διασκευές γνωστών ξένων τραγουδιών.
O Ντέμης θα αφήσει τους We Five (την θέση του στα φωνητικά θα πάρει ο Γιώργος Πετρίδης) για να προσχωρήσει στο σχήμα του Βαγγέλη Παπαθανασίου, με τον Αργύρη Κουλούρη στην κιθάρα και τον Λουκά Σιδερά στα τύμπανα,που θα μετονομαστούν αργότερα σε Aphodite's Child (το Παιδί της Αφροδίτης και όχι Τα Παιδιά της Αφροδίτης όπως λανθασμένα αναπαράγεται από πολλούς).
Θα γράψουμε περισσότερα για τους Aphodite's Child σε ένα αφιέρωμα που ετοιμάζουμε για αυτούς,
αξίζει να αφηγηθούμε μια σειρά από συμπτώσεις που τους οδήγησαν στην αναγνώριση και επιτυχία.
Οι τριάδα Παπαθανασίου, Ρούσσος και Σιδεράς χωρίς τον Κουλούρη λόγω στρατού αποφασίζει να δοκιμάσει την καριέρα της στο εξωτερικό, ενώ ξεκινούν για Αγγλία, καταλήγουν στη Γαλλία το 1968
όπου μέσα στην ατυχία τους στο Παρίσι γίνεται μια διεθνή συνάντηση της Δισκογραφικής εταιρείας Philips. Το ντέμο τους μέσω του Έλληνα διευθυντή της Philips ακούγεται από ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας και με την προτροπή του παραγωγού των Who, Lou Reisner, προς την εταιρεία Mercury υπογράφουν και ξεκινούν τις ηχογραφήσεις.
Πρώτη κυκλοφορία ως Aphodite's Child το Rain and Tears με β πλευρά το Don't try to Catch a River, γρήγορα γίνεται τεράστια επιτυχία φτάνει στο Νο 1 καθώς συμπίπτει με τα γεγονότα του Παρισινού Μάη και εξαιτίας αυτών, οι στίχοι του (στίχοι του Boris Bergman) αποκτούν αλληγορική σημασία. Το τραγούδι μια σπουδή του Παπαθανασίου σε μια μελωδία του Pachebel με τα φωνητικά του Ντέμη να μοιάζουν ουράνια δίνει στην παρέα την ώθηση που χρειάζονταν για την διεθνή καριέρα που είχαν φανταστεί.
Μετά την διάλυση των Aphodite's Child ο Ντέμης ακολουθεί solo καριέρα, συνεχίσει να ηχογραφεί στο εξωτερικό με το πρώτο sinlge "We Shall Dance" που γνώρισε επιτυχία, και τον πρώτο προσωπικό του δίσκο "On The Greek Side of my Mind" (σε κάποιες χώρες ως "Fire and Ice") να κυκλοφορούν το 1971.
Ο δίσκος έχει πολλά στοιχεία από τους Aphodite's Child όπως και κάποια δείγματα από την μετέπειτα στροφή του σε πιο ποπ και easy listening ακούσματα.
Η μεγάλη επιτυχία, σε προσωπικό επίπεδο θα έρθει με τον δίσκο "Forever and Ever"του 1973 με το ομώνυμο κομμάτι να γίνεται τεράστια επιτυχία,να θεωρείται ακόμη και σήμερα από τις καλύτερα ερωτικά τραγούδια και τον Demis Roussos πια να καθιερώνεται ως διεθνής σταρ.
Από το δίσκο αυτό, το αγαπημένο μου είναι το "Velvet Mornings" πιο γνωστό ως Triki triki να προσθέσω και το μάνα μου........
Ο θάνατος του Ντέμη Ρούσσου λοιπόν στάθηκε αφορμή όχι για επικήδειους αλλά για να γραφτούν κάποιες ιστορίες από την καριέρα του πολύ σημαντικού αυτού καλλιτέχνη.
Ο Ντέμης Ρούσσος (Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος) με την χαρακτηριστική φωνή για την οποία αγαπήθηκε και έκανε πραγματικά σπουδαία διεθνή καριέρα (από τους λίγους Έλληνες που το κατάφεραν),ήταν Έλληνας εξ Αιγύπτου, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 60 ακολουθώντας αυτός και η οικογένεια του το δρόμο της φυγής.
Συναντάμε το όνομα του Ντέμη Ρούσσου στα μουσικά πράγματα, το 1964 όταν συμμετέχει στο συγκρότημα που 1 χρόνο πιο μετά πήρε το όνομα The Idols. Στους Idols ο Ρούσσος παίζει μπάσσο, και ως μπασίστας θα συνεχίσει στο πέρασμα του από διάφορα γκρουπ, ενώ τραγουδιστής και "αρχηγός" του γκρουπ είναι ο Jo Michat, Έλληνας από το Λίβανο, ξάδερφος του Ντέμη.
Επειδή θέμα μας σήμερα είναι ο Ντέμης Ρούσσος δεν θα μιλήσουμε για το πως και γιατί πήρε το όνομα αυτό το γκρουπ. Ο Ντέμης λοιπόν θα μείνει στους Idols μέχρι το 1966 και μαζί τους κυκλοφορεί το 45άρι "He is The One" a side/ Hello Honey b side από την Parlophone.
Στη συνέχεια πηγαίνει στους Minis, ως μπασίστας πάντα, και εκεί από ένα τυχαίο περιστατικό για πρώτη φορά δοκιμάζει να τραγουδήσει μπροστά σε κοινό.
Εξ'αιτίας ενός προβλήματος υγείας του τραγουδιστή Θέμου Πέτρου, ο Ντέμης πείθεται να αναλάβει τα φωνητικά αν και ο ίδιος ντρεπόταν για την ψιλή του φωνή.
Την ίδια χρονιά με τον ίδιο στο μπάσο και στα φωνητικά μαζί με τον Αλέκο Καρακαντά στην κιθάρα,τον Σπύρο Μεταξά επίσης στην κιθάρα, τον Μάκη Σαλιάρη στα τύμπανα, και τον Λάκη Βλαβιανό στο όργανο σχηματίζουν τους We Five το πρώτο ελληνικό Supergroup. Οι We Five αποτέλεσαν δημιούργημα του Νίκου Μαστοράκη όταν ο ίδιος αποφάσισε να σταματήσει να ασχολείται με τους Forminx του Βαγγέλη Παπαθανασίου.
Με τους We Five θα κυκλοφορήσει για πρώτη φορά τραγούδι με την φωνή του Ντέμη, το πασίγνωστο "When a Man Loves a Woman" με πρώτη πλευρά το "Do You Wanna Dance",κυκλοφορία της Pan Vox σε παραγωγή Μαστοράκη.
Χρόνια αργότερα οι ηχογραφήσεις αυτές θα κυκλοφορήσουν στο δίσκο We Five featuring Demis Roussos, ένα άλμπουμ με διασκευές γνωστών ξένων τραγουδιών.
O Ντέμης θα αφήσει τους We Five (την θέση του στα φωνητικά θα πάρει ο Γιώργος Πετρίδης) για να προσχωρήσει στο σχήμα του Βαγγέλη Παπαθανασίου, με τον Αργύρη Κουλούρη στην κιθάρα και τον Λουκά Σιδερά στα τύμπανα,που θα μετονομαστούν αργότερα σε Aphodite's Child (το Παιδί της Αφροδίτης και όχι Τα Παιδιά της Αφροδίτης όπως λανθασμένα αναπαράγεται από πολλούς).
Θα γράψουμε περισσότερα για τους Aphodite's Child σε ένα αφιέρωμα που ετοιμάζουμε για αυτούς,
αξίζει να αφηγηθούμε μια σειρά από συμπτώσεις που τους οδήγησαν στην αναγνώριση και επιτυχία.
Οι τριάδα Παπαθανασίου, Ρούσσος και Σιδεράς χωρίς τον Κουλούρη λόγω στρατού αποφασίζει να δοκιμάσει την καριέρα της στο εξωτερικό, ενώ ξεκινούν για Αγγλία, καταλήγουν στη Γαλλία το 1968
όπου μέσα στην ατυχία τους στο Παρίσι γίνεται μια διεθνή συνάντηση της Δισκογραφικής εταιρείας Philips. Το ντέμο τους μέσω του Έλληνα διευθυντή της Philips ακούγεται από ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας και με την προτροπή του παραγωγού των Who, Lou Reisner, προς την εταιρεία Mercury υπογράφουν και ξεκινούν τις ηχογραφήσεις.
Πρώτη κυκλοφορία ως Aphodite's Child το Rain and Tears με β πλευρά το Don't try to Catch a River, γρήγορα γίνεται τεράστια επιτυχία φτάνει στο Νο 1 καθώς συμπίπτει με τα γεγονότα του Παρισινού Μάη και εξαιτίας αυτών, οι στίχοι του (στίχοι του Boris Bergman) αποκτούν αλληγορική σημασία. Το τραγούδι μια σπουδή του Παπαθανασίου σε μια μελωδία του Pachebel με τα φωνητικά του Ντέμη να μοιάζουν ουράνια δίνει στην παρέα την ώθηση που χρειάζονταν για την διεθνή καριέρα που είχαν φανταστεί.
Μετά την διάλυση των Aphodite's Child ο Ντέμης ακολουθεί solo καριέρα, συνεχίσει να ηχογραφεί στο εξωτερικό με το πρώτο sinlge "We Shall Dance" που γνώρισε επιτυχία, και τον πρώτο προσωπικό του δίσκο "On The Greek Side of my Mind" (σε κάποιες χώρες ως "Fire and Ice") να κυκλοφορούν το 1971.
Ο δίσκος έχει πολλά στοιχεία από τους Aphodite's Child όπως και κάποια δείγματα από την μετέπειτα στροφή του σε πιο ποπ και easy listening ακούσματα.
Η μεγάλη επιτυχία, σε προσωπικό επίπεδο θα έρθει με τον δίσκο "Forever and Ever"του 1973 με το ομώνυμο κομμάτι να γίνεται τεράστια επιτυχία,να θεωρείται ακόμη και σήμερα από τις καλύτερα ερωτικά τραγούδια και τον Demis Roussos πια να καθιερώνεται ως διεθνής σταρ.
Από το δίσκο αυτό, το αγαπημένο μου είναι το "Velvet Mornings" πιο γνωστό ως Triki triki να προσθέσω και το μάνα μου........
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου