Bobby Bland - Two Steps From The Blues (Duke 1961)

Το όνομα Robert Calvin Bland δεν μας λέει τίποτα, όμως το Bobby "Blue" Bland είναι αυτό με το οποίο έγινε γνωστός ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές της μαύρης μουσικής και με την υπέροχη βελούδινη φωνή του είναι ο κατά κύριο λόγο υπεύθυνος για την υπέρβαση και το γεφύρωμα των ορίων μεταξύ του blues και της soul.
Το "Two Steps From The Blues" που κυκλοφόρησε την Πρωτοχρονιά του 1961 και το οποίο είναι ένα από τα 500 σπουδαιότερα άλμπουμ όλων των εποχών σύμφωνα με το Rolling Stone, είναι το τέλειο δείγμα μίξης blues, gospel και Memphis soul μέσα από την φωνή του Bland και την καθοδήγηση του Joe Scott, του ανθρώπου που είχε αναλάβει τις τύχες της καριέρας του τραγουδιστή, στην παραγωγή.
Όπως έχουμε αναφέρει ξανά πως συνέβαινε με πολλά άλμπουμ του συγκεκριμένου είδους μουσικής έτσι και το "Two Steps From The Blues" είναι περισσότερο μια συλλογή τραγουδιών παρά ένα άλμπουμ με την σημερινή έννοια. Συμπεριλαμβάνει τραγούδια που είχαν ήδη κυκλοφορήσει σε singles από την Duke καθώς και τραγούδια που ηχογραφήθηκαν σε 2 διαφορετικές ηχογραφήσεις.
Πιο αναλυτικά : 5 singles που είχαν κυκλοφορήσει μεταξύ 1957-1960 I Don't Want no Woman (1957), I'm not Ashamed (1958), Little Boy Blue (1958), Lead on Me και το αγαπημένο μου  I'll Take Care of You (1959).
2 τραγούδια από την ηχογράφηση στις 3 Αυγούστου 1960  Cry,Cry,Cry και I've Been Wrong so Long ενώ δεν συμπεριλήφθηκαν στην αυθεντική έκδοση του δίσκου 2 τραγούδια από την ηχογράφηση αυτή,υπάρχουν όμως στην επανέκδοση του CD από την MCA.
ενώ τα υπόλοιπα από την ηχογράφηση 12 Νοεμβρίου 1960 Two Steps From The Blues, Don't Cry no More, I Pitty the Fool, I've Just Got to Forget You και St James Infirmary.
Το άλμπουμ εκτός από εμπορική επιτυχία γνώρισε και την αναγνώριση των κριτικών που το υποδέχθηκαν με θετικά σχόλια.
Βάζουμε την βελόνα στο πικάπ ή το cd και αφήνουμε την βελούδινη φωνή του Bland να μας ταξιδέψει..........

Wilson Pickett - The Exciting Wilson Pickett (Atlantic 1966)

Λίγες μέρες πριν από τη δύση του 2012 και μετά από πολλούς μήνες απουσίας πίσω ξανά με ένα δίσκο από αυτούς που χαρακτηρίζονται εύκολα ως ένα μικρό "best of".
Αυτό βέβαια  συμβαίνει με αρκετούς δίσκους της εποχής ιδίως του συγκεκριμένου είδους και οφείλεται στο γεγονός πως τότε ακόμη οι δίσκοι LP δεν ήταν τόσο δημοφιλείς όσο τα singles, έτσι οι εταιρείες συμπεριλάμβαναν σε ένα δίσκο LP αρκετά τραγούδια, που είχαν κυκλοφορήσει σε 45άρια.
Κάτι άλλο που αξίζει να σημειωθεί είναι το γεγονός πως τα ίδια κομμάτια, ηχογραφούνταν από διαφορετικούς καλλιτέχνες την ίδια χρονική περίοδο. Αυτό οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός  πως οι έχοντες το γενικό πρόσταγμα στις εταιρείες είχαν συνθέτες που έφτιαχναν κομμάτια και στη συνέχεια επέλεγαν τους τραγουδιστές που θα πουν τα συγκεκριμένα κομμάτια.
Το φαινόμενο αυτό συναντάται και στην Ελληνική Δισκογραφία ιδίως στο λαϊκό τραγούδι.
Για να έρθουμε στα του δίσκου του Wilson Pickett πάλι, πρόκειται για το 2ο Άλμπουμ του (είχε προηγηθεί το In the Midnight Hour το 1965) ηχογραφημένο  κατά ένα μέρος του στα περίφημα FAME Studios κυκλοφόρησε την άνοιξη του 1966,θεωρείται ένα από καλύτερα soul άλμπουμ της Δεκαετίας του 60, και είναι αυτό που τον καθιέρωσε σαν έναν από τους καλύτερους soul τραγουδιστές.
 Ας περάσουμε στην μουσική..........

Land of 1000 Dances. Ηχογραφημένο στα FAME Studios μετά από προτροπή του αφεντικού της Atlantic Jerry Wexler με παραγωγή του ιδίου και του Rick Hall, με μουσικούς  τους session μουσικούς του στούντιο (εξαιρετικούς μουσικούς) έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία του Pickett φτάνοντας στην κορυφή των charts το καλοκαίρι του 1966.
Πρόκειται για σύνθεση του Chris Kenner που κυκλοφόρησε και έγινε επιτυχία το 1962. Μάλιστα μέχρι  την κυκλοφορία από τον Wilson Pickett το κομμάτι είχε διασκευαστεί από 13(!!!) διαφορετικούς καλλιτέχνες με την εκτέλεση των Cannibal and The Headhunters να ξεχωρίζει μιας και εκεί ακούγεται το"να να να να να να" από τον τραγουδιστή του συγκροτήματος.

Something You Got.  Σύνθεση και αυτό το τραγούδι του Chris Kenner που κυκλοφόρησε το 1961. Δεσπόζει η κιθάρα του Steve Cropper (αν και λευκός από τους σημαντικότερους soul κιθαρίστες και μέλος ιδρυτικό των Booker T & The MG's).

634-5789(Soulsville USA). Ηχογραφήθηκε το Δεκέμβρη του 1965 και πήγε στην κορυφή των charts(Νο 1 στα R&B charts και 13 στα pop charts) την άνοιξη του 1966. Σύνθεση των Steve Cropper και Eddie Floyd ο οποίος ήταν προσωπικός φίλος του Wilson μιας και έπαιζαν και οι δυο παλαιότερα στο ίδιο συγκρότημα. Στην ηχογράφηση μαζί με  τον Cropper συμμετέχουν και μέλη των Booker T & The MG's ενώ στην παραγωγή εκτός του Cropper συμμετέχει και ο Jim Steward της STAX Records.

Barefootin' και Mercy Mercy. Το πρώτο πρόκειται για την μεγαλύτερη επιτυχία του Robert Parker που κυκλοφόρησε λίγους μήνες πριν από δίσκο του  Pickett, ενώ το δεύτερο κυκλοφόρησε το 1964  από τους Don Covay & The Goodtimers με τον νεαρό Jimi Hendrix στην κιθάρα.

You're So Fine. Οι Falcons είναι το δεύτερο συγκρότημα στο οποίο συμμετείχε στην αρχή της καριέρας  του ο Wilson Pickett. Ηγετική μορφή του συγκροτήματος ο Eddie Floyd και μεγαλύτερη επιτυχία τους το You're So Fine το 1959 λίγο μετά την έλευση του Wilson. Εδώ δίνει την δική του ξεχωριστή ερμηνεία μιας και στην πρώτη εκτέλεση κάνει δεύτερα φωνητικά. Άλλωστε και στον προηγούμενο δίσκο του, διασκευάζει 3 τραγούδια των Falcons.

In The Midnight Hour. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη επιτυχία του Pickett και συμπεριλαμβάνεται στο ομώνυμο  άλμπουμ του 1965. Πρόκειται για σύνθεση του ιδίου και του Steve Cropper, στην ηχογράφηση εκτός από τον Cropper στην κιθάρα συμμετέχουν μέλη των Booker T & The MG's. Ο ήχος της  STAX  είναι  αναγνωρίσιμος μιας και στην παραγωγή συμμετέχει ο Jim Steward.

Το Άλμπουμ κλείνει το She's so Good to Me μια σύνθεση του Bobby Womack, που έκανε τότε τα πρώτα του βήματα ως συνθέτης μιας και ήταν περισσότερο γνωστός ως session κιθαρίστας, μετά από επιμονή του Wilson Pickett.


Καλή Ακρόαση.